JANGKANITISASTRA

KIDUNG KINANTHI

KANGGO PRIYAYI LUHUR

Pra pepundenku wong agung

Status kang leres punapi ?

Pelayan pa sesembahan ?

Kang den butuhke wong cilik,

Welas asih lan tresnah a

Ya iku sipating Gusti

Lamun wus tumeka wahyu

Wahyu sumanding wong cilik,

Wediya dayane rakyat

Lamun akeh kang nyumpahi,

Tan wurung manggih cilaka.

Eling purwane ya alit.

Lamun asih ingkang Ratu

Kawulane iya asih

Yen pemimpin duwe daya,

Perbawane wahyu jati,

Rasusah den wara – wara,

Kabeh ambyuk da sumiwi

Wahyu jati iku njedul

Mnyang wong agung kang prehatin

Tan suka yen rakyat susah,

Karyane kalimput ing sih

Titikane wonge papa,

Ngendikane tanpa janji

Ling den eling pepundenku

Sanepane ’’tukar nasib’’

Ing TV pun den tayangna.

Yen datan kersa diwalik,

Saka Gusti kang Kuwasa,

Sumpah njabat ja nyidrani

Jalmo kang waspadeng semu,

Akeh nggumun jroning ati,

Ngerteni kahanan bangsa,

Mranotone morat – marit,

Sinetir obahe ndriya,

Tan saking tulusing ati.

Akeh wong pingin neng ngayun,

Nora margo pingin ngabdi,

Mung krana golek jabatan,

Bodrone tan sepi pamrih,

Wusanane tan sembada,

Bot repote tibo wuri,

Lamun dipikir saestu,

Mundak apa aneng ngarsi,

Akeh ndeder kaluputan ,

Siniraming banyu lali,

Lamun tuwuh melik brana,

Tan wurung giniring bui.

Mangkono priyayi luhur,

Yen uning jatining janji,

Temtu tan wantun sembrana,

Anggowo amanat Gusti,

Kudu adil paramarta,

Hanetepi dedikasi.

Nanging samangkya puniku,

Tan wruh ’bot amanat Gusti,

Kacihna wong nyalon pjabat,

Ora amargo pinilih,

Akeh amung amodal arta

Nyuwun - nyuwun dipun pilih.

Sadurunge janjinipun,

Kumandange galik – galik,

Lir taruna lara branta,

Njanjeni marang taruni,

Nging sakwise kasembadan,

Ubayane mbalenjani.

Mulo para pepundenku,

Togen kawasisaneki,

Abdekna menyang negara,

Srahna panguwasaning Gusti,

Yoiku aran pahlawan,

Labuh labet mnyang Negari.

Kanugrahan mnyang ’nak turun,

Asmane arum sayekti,

Satriya kang dananjaya,

Datan ngulukke diri,

Jayane kinarya dana,

Asung raharjaning negri

BOOK BY TERM NITISASTRA extracted MPU BRI HAWAN NOTOSEWU REAL BOOK OF NITI RM.KOESEN (Contains data Kasunanan Intelligence Agency Surakarta Palace also contains a prediction that something will happen around the world)

JANGKANITISASTRA

Dhandhanggula

KANCA TANI LAN NELAYAN PAHLAWANKU

Bebasan iki resepna ati

’’kita ialah apa yang dimakan’’

Lamun kang dipangan sae ,

Ya apik kang kinandut

Ska badan lan sipat prayogi

Nanging yen kang dipangan

Angandung reracun

Ndadekake raga lemah

Uga bisa mahanani sipat juti

Pramila waspadaha

Kalamun sira arsa mangerti

Dununge wong guna wonten donya

Kang akeh pengabdiane

Nanging tan kena aruh

Yo iku ’’Pahlawan Sejati’’

Ingkang nyediani pangan,

Awit Sudra mnyang Ratu

Saka Presiden mnyang rakyat,

Sapa iku kaki, ra liya ’’Petani’’

Pahlawan tan tinanda

Negara agung kang disegani

neka warna potensi alamnya

Pryoritas ing agramine

Nanging kocapa iku

’’Pitik ing lumbung mati ngelih’’

Negari impor beras

Kena apa iku?

Petani sinetir pjabat

Kinedahake nggunake obat karbit.

Jare pantun glis tuwa

Skawite seneng bungah ing ati

Negri kondang swasembada pangan

Wong amanca gumun kae

Gumune kok yo nurut

Margo ngerti isine karbit.

Suwe – suwe wekasan,

Siti dadi tandus

Neka – neka jenis lara

Ska fisik mnyang sipat keno penyakit

Umure padha suda

Sakwise kabeh padha nyadari,

Pokok masalahe ana pangan,

Tego ngracun jalma akeh,

Manungsane kajenu.

Lan insektisida hewani,

Kabeh kaelu muspra

Bumi banget muwun

Mulihake uga lama

Wus datan endah maneh kang ekosistim

Kapurba ska manungsa.

Mangga- mangga para kanca tani,

Sami saiyeg saeko praya

Enggal bangkit mulehake

Tan susah nunggu – nunggu

Mnyang sapa gunganne Petani?

Ptani kaina – ina.

Ananging lamun butuh,

Petani disubya – subya

Duh Gusti mugi paring kiat pra tani

Ing tembe kaunggulna

Nanging aja susah para tani,

Wus wancinipun sungsang bawana.

Wong ngisor diumbulke

Kang ndwur kabur lir kawur

Kanca tani gya haniteni

Tan dangu nggal kajula

Revolusi Hijau.

Bakal tumiba ing ngarsa

Sapa kaina katedakan sking Gusti

Sbab Gusti ya kaino

Ingkang amung nggelemi sing apik,

Bakal gya kasusul ingkang ala

Contone abuk kang resik,

Malah angandung racun

Nanging yen butuh kang qualiti

Dumunung ana tinja

Sing ina wus muncul,

Wus kersa weh kesaenan

Tinja lan sampah wis wiwit diurusi

Kadang sudra ja smelang

Ingkang ngurusi Gusti pribadi

Sing penting smarah kersane Allah

Nyambut gawe sak madyane

Ora sah dhuwur – dhuwur

Lamun tiba kanteb nemahi

Wiweka solah bawa

Ngenteni wahayu

Wahayaning kalamangsa

Jumedule Petruk dadi Ratu, kaki

Wong cilik padha suka

Kanggo ingkang kersa sun jarwani

Lan ingkang kersa dak undang kadhang,

Waspadaha lungguhe,

Jo tansah nyawang bentuk

Apik ’iku ukurane fungsi.

Po ngira fungsi tinja,

Wus elek lan mambu

Nanging tan mbuwang babar blas

Awit gas-e, ampase, karo bakteri,

Aweh guna manungsa

Ugo kang kanggo imune wong sakit

Awujud virus asung tetamba

Kanggo penangkal sakite,

Smono uga kang wujud

Pasenetane Suci Gusti,

Disengker marga ina

Mtentheng lan mecucu

Bentuk ala ning miguna

nggo pisuhan ning dianggo, apa kuwi?

Wadi wadon lan lanang

Ing kono rahasiane Gusti

Sanepa kang tanpa den gatekna

Akeh ingkang ngremehake

Sayektine puniku

Sjatine rasa paweh ngerti

Puncak rasa iku Sabda

Roh Suci tumurun

Dudu raga kang tumedhak

Ana donya ala becik migunani

Rupo dudu ukuran.

KANCA NELAYAN

Kadangku nelayan ing jaladri

Pakaryanipun agaden nyawa

Karyane miguna gede

Nyediakake lawuh

Asung protein gisi inggil

Kang dibutuhke marang

Wong papa lan agung

Nelayan banget miguna

Mnyang kepinteran keh asung kontribusi

Nelayan yo pahlawan

Pahlawan, piye kabarmu s’iki?

Apa gampang golek bahan bakar?

Apa wis murah regane?

Opahmu bakal jumbuh

Pinter – pinter saturun wuri

Dadi pemikir hebat

Entenana iku,

Sabaro ing sawetara

Waspadaha lan nelangsaha mring Gusti

Nugraha bakal prapta.

BOOK BY TERM NITISASTRA extracted MPU BRI HAWAN NOTOSEWU REAL BOOK OF NITI RM.KOESEN (Contains data Kasunanan Intelligence Agency Surakarta Palace also contains a prediction that something will happen around the world)

JANGKANITISASTRA

dhandhanggula

TULAHE KEWAN LAN TANDANE NYEDAKI

AKHIR JAMAN

Lamun wus tumeka titi wanci,

Ngadepi dinane GustiAllah.

Katon keh tanda – tandane

Waspadakna iku,

Kewan kebo, sapi lan babi,

Tikus kalawan ula

Ayam karo manuk

Segawon, nyamuk lan kalla,

Ana kewan - kewan kang bisa nuruti,

apa kersane mnungsa

Obahe kewan saka Roh Suci

Akal budi pekerti tan ana

Mula kewan nurut wae

Ditendang, lan digebuk

Diamuk karo dipisuhi,

Kewan manut kewala

Tan sengit lan ngaduh

Mangkana ingkang sasmita

Tanda sipat sabar nrimane Roh Suci

Anuruti manungsa

Obahe kewan saka Roh Suci

Mula apa bisa disalahna

Napsune thukul ska sir e

Mula nadyan dikungkung

Lanang lan wadon dadi stunggil

Tan ana suka-suka

Yen laki tan tanduk

Balik manungsa wor ing kandang,

Bisa suka nben dina sih tanduk alit

Lak ngaten tho man doblang

Lamun wus tumekeng titi wanci

Roh Suci migunakke kuwasa

Manungsa genti den wales

Kebo lan sapi iku

Uyuh tlethong daging lan kulit

Migunani manungsa

Darmane mung tulus

Tansah aweh kesaenan

Kanggo manungsane ingkang bisa ngrukti

Mula matur nuwuna

Wlas asihmu kewan bisa ngerti

Openana lir ngrumat sarira

Bakal ’weh paedah gede

Yen bathi kang den luru,

Gen abot sapi dicekoki.

Iku kang aran nyiksa

Kewan bisa nesu

Nora nurut mring bendara

Wasana mbales bisa produksi penyakit

Rugi raga lan dana

Samengko kebo sapi do wani,

Menyang bendara nggawa brahala

Semono uga purbane

Manungsa menyang manuk

Akeh dipikat lan dibedil

Kang mati nggo paesan

Kang urip dikurung

Rusak ekosistem Jawa

Bekane nggawa wales virus penyakit

Flu burung liwat ayam

Marga nasip ayam sapuniki

Sadurunge pembantaian masal,

Uripe da disengkakne

Banjur mnungsa kasiku

Raga tan sehat gampang sakit

Kena daya konsentrat

Gagah nanging lesu

Yen virus flu burung ika

Bibit sekawite kok bisa dumadi,

Sego bosok mulanya.

Sega dibuwang kang numpuk kuwi

Akeh banget ing kutho Jakarta

Acampur dadi sampahe

Senyawa karo unsur,

Iklim Jakarta njur produksi,

Dadi unsur X ika.

Karo hawa campur,

Ana atmosfir Jakarta

Lamun unggas anyedot unsur atmosfir,

Den proses ing raganya.

Ing raga unggas banjur produksi

Hasil produksi iku arupa,

Virus ’’AI’’ yo arane

Iku virus Flu Burung

Mula pesen leluhur nguni,

’’Yen maem ditelasna,

ndak pitike lampus’’.

Ilmu leluhur anjangka

Mangkono mung lagi temama samangkin

Tulah sega lan ayam

Mula bekane ayam lan pari,

Padha – padha diwehi konsentrat

Uripe disengkakake.

Mangkono mungguh ingsun

Minangka kang dadi simbolis

Urip ngetokne kwasa

Direh wus tan purun

Tanda kiamat wus prapta

Mangkono uga tanda kewan ing babi,

Lan ing segawon ika,

Menawa haram yen dahar babi

Ing segawon nggih semana uga.

Mung aja tuwuh sengite

Kena tan dahar iku,

Marga DNA babi sami,

Karo DNA mnungsa

Uga lemakipun

angandung penyakit kathah.

Akeh bakteri patogen lawan coli

Mula akeh kang sia

Semono uga akeh kang nyengit,

Segawon dadi aran pisuhan

Pisuhan sing elek dewe

Ngertia tembung ’’ASU’’

Iku, Aku Sjatining Urip

yen kewane tan pernah

ngomong, ’’aku asu’’

pramula aja daksia

yen dipisuhi balekna marang Gusti

ASUnipun sarira

Lamun manungsa banget anyengit

Babi segawon bisa anulah

Dadi prossesor pnyakite

Kang diarani virus

’’Anjing Gila karo flu babi’’

Mangkono uga ula,

Bisa mengsah tikus.

Nanging ula keh kabrasta

Wasana ama tikus akeh kang dugi

Rugi, panen tan sida

Mangkono bubrah tataning jalmi

Ibu Pertiwi anangis welas

Lamun wus tekan jangkane,

Gusti wus asung simbul

Kahanan alam wus anulis,

Akeh seseratannya.

Ing raga puniku,

Uga kathah asung tanda.

Wonten ing ’’Sastra Wedha Raga Tinulis’’,

Manggon ana ing Ritma

Rambut iku Rambataning Urip,

Rambatane Urip iku rasa,

Rasa ilmu kang dwur dewe.

Mula ing ’ndwur ’ran rambut,

Wus akeh rambut dijilbabi,

Nora saka agama

Amarga mituhu

Amung angeloni jaman

Kalamun nora thukul saka nurani,

Iku dadi sanepa

Rasa wus ’keh k’tutup aling – aling.

Kathah manungsa kapurba njaba.

Mula timur tengah wonge,

Akeh kang alok, saru!

Nganggo t – shirt celanane jin

Bokonge ketat cetha,

Gununge ya cethuu.

Lhak nggih ngaten to man doblang.

Pancen werna – werna kahanan saiki.

Kabeh wus klebu jangka.

Lamun akir jaman arsa dugi,

Wong wadon akeh anunggang jaran.

Saka Jepang Turanggane.

Ngageme klambi jalu.

Wong nglacur ana ngendi – endi.

Bapak mungsuhi anak.

Anak mungsuhi ibu.

Kanca gelem mangan kanca,

Main, korup, rampok, maling wus waradin.

Kabeh iku wus nyata.

Lamun akhir jaman arso dugi,

Warna – warna kahanane donya,

Bumi sansaya mengkeret,

Agami tan den gugu.

Umur suda akeh penyakit,

Nyamuk dadi jalaran.

’keh cinokot lampus,

aranne Demam Berdarah.

Ngendi – endi akeh kabar raja pati.

Mnungsa tan wedi dosa.

Ana maneh dipun sasmitani,

Manungsa arsa gawe putusan.

Yen ngrokok haram hukume.

Lir kadi dutanipun,

Carakane Gusti Kang Suci.

Kapan olehe S K,

Sking Gusti puniku ?

Lha wong wanuh wae ora,

Durung karuan yen siro diwengkoni.

Jaminan siro apa ?

Yen pabrik rokok didemontrasi,

Akeh petani mbako kuciwo,

Pengangguran tambah akeh.

Po siro gelem nanggung ?

‘’Rokok’’ tembung wus nyasmitani.

Roso iku kang pokok.

Yen roso puniku,

Wus akeh wong kang tan kersa,

Banjur ing ngendi Palenggahane Gusti ?

Dioncati po kersa ?

Sanadyan yen dipikir sayekti,

pancen ngrokok tan ana paedah,

ingsun dewe yo tan gelem,

keluke gawe ganggu,

nging becik alon paring ngerti,

margo wus ‘keh kang njathok,

yen banjur diputus,

grengsenge makaryo sirna,

kalamun uwis tumekeng titi wanci,

keh wong sadar pribadi.

Ana maneh adating wong Jawi,

Iket sirah wus diganti Kopyah.

Sirah ingkang nora sareh.

Among gawe reridu.

Tutuk , Mata , Irung lan Kuping,

Mula sring iketana.

Dipasani iku.

Aja malah pasang radar,

Bunder lir parabola pnompo frekwensi.

Ska njaba mlebu sirah.

Uni iku anggawa bentuk kaki.

Bentuk iku nggawa pratanda

Kabeh sarwo ngemu teges.

Tulise Gusti iku,

ginelar ing alam sakalir.

Rasa kang bisa nampa.

Ing kono ‘’kinandut’’

Sastra Cetho Wadiningrat.

Tulisan makna wadining jagad kabir.

Wacanen mawa rasa.

Ana maneh formulator pokil,

Wong ngrampok nging nora kawistara.

Njaring,ngumpan hadiahe,

Siji akeh kang ngrebut .

Modal, ketik reg spasi kirim.

Yen jaman mbiyen porkas.

Haram ingkang hukum

Jare ngundi nasib dosa.

Banjur ngenekake aksi demontrasi.

Saiki kecolongan,

Yen ana ketik reg spasi kirim,

Ngrebut siji sing melu sajuta,

Opo dudu ngundi naseb ?

Udu godhong po purun ?

Wong tuku pulsa yo nggo duwit,…

Yen mangkono ra dosa.

nyatane puniku,

Datan ana ingkang nglarang.

Ana kang melu ketik reg spasi kirim,

Melune mung spisan.

Nanging kocapo, lir ngingsep getih.

Mesine urip sasat Dracula.

Di sesep terus pulsane.

Dhuh Gusti leres estu.

Jangkanipun sampun dumugi.

Pintere mung nggo maeka.

Manungsane iku,

Wus doyan mangan menungsa.

lamun kang dipangan bathange wong mati,

Iki lwih ska Sumanto.

Njedule Sumanto nggowo werdi,

Ing jaman iki akeh kanibal,

Hak – hake manungsa akeh,

Diglenik krana alus.

Tinitipake akeh warni,

Praturan neka warna,

Nanging datan wurung,

Ora tumeka tujuan,

Tambele banjur dibebanke wong cilik,

Ngombe kringet menungsa

Sampun kabukti jangkane nguni,

Lamun amenangi Jaman Edan,

Ewuh aya pambudine,

Yen nora ngedan estu,

Sipating wong kaduman melik,

banjur tuwuh pangentho,

ngentho kanggo sesuk,

ora sesuk mangan apa,

nanging sesuk aku mangan sapa kuwi,

manungsa mangan manungsa.

Poma den eling welinging mami.

Aja digegampang jaman ika.

Banyune gaib wus mluber.

Wus ngeleb nganti dhuwur

Yen fisike banjur nututi,

Akeh ingkang pralaya.

Waskitaning banyu,

Bisa pilih – pilih jalma

Aja nyepelekne barang – barang mati.

Wus saguh tanpo nyawa.

Mula kersaha manut mbah Surip.

Murih jeneng siro ra kesasar.

Di gendong mnyang ngendi wae.

Jo numpak montor mabur.

Lamun jeglok modar nemahi.

Murih bisa nyurasa.

Werdine puniku,

Simbah iku kang sinembah,

Kang sinembah Surip, Sejatining Urip.

Yeku kang nggendong mnungsa.

Lamun siro tan kersa nuruti,

Lir Gatutkaca digendong Semar.

Hambethot saka gegere,

Yekti datan rahayu.

Mula gya sumiwi Roh Suci.

jo nut dasakumara.

Gathutkaca iku,

Simbul angen – angen mnungsa.

Waspadakno tandane sastra tinulis

Sasmitaning Kang Kwasa.

BOOK BY TERM NITISASTRA extracted MPU BRI HAWAN NOTOSEWU REAL BOOK OF NITI RM.KOESEN (Contains data Kasunanan Intelligence Agency Surakarta Palace also contains a prediction that something will happen around the world)

JANGKANITISASTRA

Dhandhanggula

SABDA JANGKA LAN RAMALAN

Akeh mnungsa kang tan mangerteni.

Kang diwastani Sabda punika,

Ketemune unsur kaleh.

Obahe rasa iku,

Kang saking telenging jaladri.

Ketemu obahe njaba.

Wicaksane wahyu.

Ketemune dadi sabda.

Margo nggendong lan ngingseb banjur dadi Sir.

Wujude mak nyut iku.

Yaiku kang mahanani Uni.

Muni iku sangkane ska muna.

Muna yen wis kersa mune,

Njur dadi swara metu.

Lamun swara diwola – wali,

Iku arane kandha.

Manungsa puniku,

Kabeh kedunungan sabda.

Lamun lagi ana frekwensi kang inggil,

Contone yen nelangsa.

Omongane bisa mahanani.

Mula jo seneng gendak sikara.

Yen lagi nela rasane,

Njur nyepatani, mak cul.

Ucape metu otomatis.

Pasti dadine nyata.

Mula Sabda puniku,

diwola – wali tan bisa,

kang aran ngendikane Sabda puniki,

Lamun Gusti nyarira.

Lamun lagi nggembleng nunggal dadi siji.

Lir Bima dijangkung Sang Hyang Wenang.

Sing nywara Penjenengane.

Angobahke tutuk.

Angen –angene dilewati.

Wus ra bisa suwala.

Jenenge Wahayu.

Kang ska Sir iku Mukjijat.

Kang ska Dattollah iku karomah yekti.

Mangunah ska sipat.

Bedanipun Sir kalawan Sihir.

Yen Sir dirancang dhisik tan bisa.

Merga metu krana dhewe.

Kang frekwensine dhuwur,

Dadi saka telenge kalbi.

Mnawa sihir punika,

Kang dumadosipun,

Saking kahanan wis gelar.

Yaiku angen – angene kang makarti.

Diwola – wali bisa.

Mangkono uga kang diwastani,

Lungguhipun Jangka Lan Ramalan.

Jangka iku Jumangkahe,

Urip kang lagi laku.

Mula wujud pasto lan pasti.

Dumadi saking sabda.

Kang njangka puniku,

Wus asarira Bathara.

Gusti ingkang ngobahke sarira diri.

Tan bisa diwurungna.

Ramalan iku mundut sking njawi.

Banjur angen – angene kang nebak.

Mula sipate wah gingser.

‘keh wong ra wedi siku.

Marga ra bisa nyurasani.

Sasmitanipun ayat.

Yen percaya iku,

Ngibadahe tan ditampa.

Nging Po ana Jangka Gusti nora Pasti !

Sapa kang tan percaya ?

Tak trima ajrih mungguhing mami.

Nyebut jangka diganti ramalan.

Becik dinggo ngelingake,

Mrih prayitna saestu.

Jaman Jaya Baya wus dugi,

Yen isih ra percaya,

dadi ndok mun – amun.

Giniles rodaning jaman.

Ginaru linuku sinaringe saring,.

Dhuh Gusti, kaluwarna

BOOK BY TERM NITISASTRA extracted MPU BRI HAWAN NOTOSEWU REAL BOOK OF NITI RM.KOESEN (Contains data Kasunanan Intelligence Agency Surakarta Palace also contains a prediction that something will happen around the world)

JANGKANITISASTRA

Dhandhanggula

GUMELARING JAGAD ANYAR

Mangertiya jeneng siro kuwi,

Ananira dumadi sking sapa ?

Gusti kang Anyabdakake.

Lantaran Bapa Biyung.

Ing kono Gusti hangagemi,

Busanane arupa,

Tirta Suci iku.

Wewujudnya kawastanan,

Yaiku Tirta Suci Perwitosari.

Sasampune manunggal,

Tirta Kamandanu den wastani.

Yo Banyu Urip lawan bibitnya.

Wijile den lantarake,

Nunggale bapa biyung.

Dikongsi mijil Rasa Sjati.

Mula Suci asalnya.

S’king Keris kang di tus.

Tinampan wadah warangka.

Mula Yesus wadahe Sang Kristus Suci.

Ismaya manjing Semar.

Utawa Rasullulah puniki,

Ingkang pinuled manjing Muhammad.

Yen durung ngagem wadahe,

Wujudipun maksih Roh Suci.

‘sih ing teleng Samudra.

Kang kagungan iku,

Gusti Maha Suci nyata.

Lamun Gusti kagungan karsa umijil,

Njur Roh Suci sinabda.

Tumurun ing guwa garba wibi.

Eko candra lan dwi condro prapta,

Bentuk warni tri wulanne,

Gyo amobah kang catur,

Panca wulanipun amalik,

Sad wulane angetang.

Njur salajengipun,

Sapto condro gyo mangarsa.

Ndungkap hasta mnyang nawa condro umijil.

Ananging kawruhana,

Lamun jabang bayi arsa mijil,

Mijilipun wonten kaleh marga.

Marga ino den liwatke.

Lawan setunggalipun,

Tan liwat marga ino yekti.

Kang liwat marga ina,

Asal Roh Suci iku.

Bisa tekaning pralaya.

Keno ing roba, lali, kalawan sakit.

ingkang tan liwat marga,

Aran Ratu Jalu lawan Estri.

Datan bisa kena ing palastra.

Banjur kang mbukak margane,

Kang dingin kawahipun.

Sastra Jendra ingkang wewangi.

Umijil paling ngarsa.

Kadang Kang Pembayun.

Gyo nguwuh – uwuh kadangnya,

Kang anom maksih ing guwa garbo wibi.

Arum manis ujarnya.

’’Heh yayi den gupuh gya umijil.

Pun kakang wus anunggu ing njaba.

Ing njawi akeh warnine.

Kabeh sarwo arum,

Katon endah lan edi peni’’.

Jabang bayi njur kersa,

Ma gita anurut.

Mijil sarwi tetangisan.

Sambatipun keprungu amelas asih.

Angowek- owek tangisnya.

Jabang bayi rumongsa dyapusi,

Swara gemluduk tan ana nyata,

Atambah banter tangise,

’’Ngendi kakangku mau,’’

Sastra Jendra wus tan kaeksi,

Tininggal mnyang gegana,

Toya kawahipun,

Wangsul rumesep bantala,

Kang isih keri kadang mudha nututi,

Miyos sking guwo garba.

Kadang nom Ari – ari umijil.

Prapta wuri patrab Hayuningrat.

Sigra – sigra ing ngarsane,

Mrepeki kadangipun.

Ingkang awreda jabang bayi.

Kang nembe mijil saka,

Guwa garba ibu.

Hayuningrat gya anabda.

’’Heh kakang wreda kang ingsun bekteni,

Aglis siro menenga

Kadang Ari – ari kang mangarsi.

Ngarih – arih mnyang kang wredha.

Apa ta kebutuhane ?

Kakang enggalo matur.

Hayuningrat engkang ngembani’’.

Wusana bayi nendra.

Ing embanannipun.

Kadang nem Hayuningrat.

Banjur tininggal ing ngawiyat ngupadi.

Kadangnya Sastra Jendra.

’’Kakang, Hayuningrat angupadi.

Wonten pundi kakang Sastra Jendra.

Ing ngendi papan dununge’’.

Hayuningrat sambatipun.

Lamat – lamat kang kapiyarsi.

Sastra Jendra gya prapta.

Temu kadangipun.

’’Heh yayi kadangku muda,

Ingsun keprungu sambatmu melas arsi.

Apa ta kersanira ?

Adoh lumaksa ngupadi mami.

Yayiku aglis sira matura,

Apa kang dadi kersane.

Pun kakang arsi ngantu’’.

’’Dhuh kakang, sun ngaturke bekti.

Kunjuk ing ngarsanira’’.

’’Banget panrimaku.

Yayi anom hayuningrat.

Sun tarima kanthi legawaning ati.

Mung puja pangestawa.

Pun kakang muga hanyarirani.

Liya iku kadang Hayuningrat.

Ingsun tanya mring ngarsane.

Apa pangunegipun.

Siro angupadi mring mami.

Aglis sira matura’’.

Yuningrat gya matur.

’’Kadang wredha Sastra Jendra.

Tumrab kadang muda jalma aja lali,

Tilar duga prayoga.

Welasa maring kadang sujalmi,

Iya kadangku ingkang awredha.

Lan kadang ira ingkang nem’’.

Sastra Jendra gya matur.

’’Ingsun tan tinggal dugi – dugi.

Ananging embanana.

Kadang jalmiku.

Tuturana kadang jalma.

Manungsa mrih lestariha eling mami.

Ingsun paring nugraha

Lamun eling tetep sun elingi.

Nanging lamun lali maring Ing Wang.

Ingsun uga nglirwakake.

Sun taleni sun bendu.

Jarwanana mangkono yayi’’.

Hayuningrat aminta.

’’Lamun kadang luput,

Ingsun kang nyuwun aksama’’.

Sastra Jendra nabda arih , ’’aduh yayi,

Yen siro iku minta,

Pangapura mring kadangmu jalmi,

Yo jenengsira kang sun apura.

Tumrab kadang manungsane,

Yen luput tetep luput.

Ingsun iki ngleggahi adil.

Pramula jarwanana,

Mring kadangmu iku.

Tansah elingna manungsa

Murih ngupadi mami eling lestari.

Dimen slamet raharja’’.

’’Iyo kakang, ingsun kang njarwani.

Kabeh sabda kang mentas kawedar,

Mila ayo aglis muled,

Manjing nglimpud hanglimpud

Maring hanggane kadang jalmi’’.

’’Yo kadang Hayuningrat.

Pun kakang sarujuk.

Manjing limput – linimputan’’.

Sigra karone manjing sarwi nastiti.

Kadi nyariro tunggal.

Mangkono lar - gumelaring urip .

Saisining jagad rat punika.

Ya gulung lawan gelare,

Mung rasa wujudipun.

Ingkang dadi talinipun, mrih,

aywa kuwur datanpa,

ana kaptinipun.

Sasat lebu sa’umpama.

Kabur kleyang katiyup dening maruti,

Kang tan pasti tibanya.

Marmanira tumrap wong ngaurip.

Sapata ingkang anggelar rasa ?

Ing saranduning badane ?

Rasa ana ananipun.

Sanadyanto tan dahat bangkit,

Tinanggapan lelantar,

Panca ndriyaneku.,

Kang katone mung ing ndonya.

Aywa siro kebanjur kedlarung ngesti,

Kahanan kang tan nyata.

Yeku gelaring budi pekerti.

Miwah gelaring panca indriya.

Mnyang gelar angen – angene.

Kabeh tetelunipun ,

Cidra agawe papa yekti.

Nging asalira obah,

Tlenging rasa iku,

Yeku sesembahanira.

Aran ka’bah sangkane obah sayekti.

Urip lenggah ing ka’bah.

Sigra upayanen kongsi panggih.

Yo Urip ingkang murba misesa.

Ana ing Jagad sakaler.

Manungsa kang wus putus,

Mring bawa tuwin maring budi,

Sarta wasis misesa.

Papan sembaheku,

Dunung Harga Sonya Tunggal.

Damar Kalinangka, cumondhoking Kunci.

Kunci ingkang ambekta,

Ing telenging rasanira Sjati.

kongsi gaduk Sejatining Mana.

Haywa siro aja supe,

Mring leluhur sireku,

Pawelinge estokno yekti.

Mrih ing mbesuke sira,

Bangkit bisa kundur,

Mnyang papanira sanyata.

Yeku asale dumadi Bibit Urip.

Winastan Heru Cakra.

Mara udinen den kanthi gati.

Haywa sira cidra lan sulaya,

Marga wus cedak tandane.

Ing Jagad Raya iku,

owah gingsire katon prapti,

yen siro tan manunggal,

mring Uripmu iku,

bakal lebur kuwur dadya,

suksma nglembara tanpa sedya, tan pasti,

ngendi pencokanira.

Sinom

Ramanira kang sanyata

Manunggal sajroning kalbi.

Hestinen dikongsi krasa,

Rumangsa, ngrasakake yekti.

Carane ngagem kunci.

Krasa mahanani estu.

Sendekna karseng Rama.

Manedho Tentrem Sejati

Nalangsaha narima kongsi tumeka.

BOOK BY TERM NITISASTRA extracted MPU BRI HAWAN NOTOSEWU REAL BOOK OF NITI RM.KOESEN (Contains data Kasunanan Intelligence Agency Surakarta Palace also contains a prediction that something will happen around the world)